Her hewldanek mirovî ji bo bidestxistina jiyanek watedar bêwate ye. Hemû olperestî û hemû karên baş di lêgerîna girêdana bi Xwedê re bêwate ne. Hemû lêgerîna Xwedê di xwezayê û felsefeyê de bêwate ye. Riya ber bi Xwedê ve bêhêvî hatiye girtin. Û mirovahî vê yekê hîs dike. Ji ber vê yekê aramiya wê tune. Bi hişmendî an bêhişmendî, mirovahî dest bi lêgerîna Xwedê dike. Hesreta bihuşta windabûyî wê êş dike. Bi enerjiya fedakar û hewldana bêwestan, ew hewl dide ku bi awayekî ji cudabûna di navbera xwe û Xwedê de derbas bibe. Mirovahî nîşanên destê afirîner ê Xwedê hildigire. Ji bo Wî ye ku mirovahî hatiye afirandin. Xwedîtin û berjewendiya xwe ne armanca wê di jiyanê de ne. Wateya hebûnê tenê di Xwedê de ye. Her kesê ku li ser wateya jiyanê dipirse, nikare ji pirsa Xwedê dûr bikeve. Ew ê bipirsin. Carekê. Xwedê bêdawî di dilê mirovan de danî. (Waiz 3:11)